اوّلًا: کتاب‌های معتبر، چهار کتاب زیر است:

1. کافی، تألیف شیخ کلینی (متوفای 329).

2. کتاب من لایحضره‌الفقیه، تألیف شیخصدوق (متوفای 381).

3. تهذیب الأخبار، تألیف شیخ طوسی (متوفای 460).

4. الاستبصار فی ما اختلف فیه الأخبار، تألیف شیخ طوسی (متوفای 460).

البته این چهار کتاب، جزو جوامع دست دوم شیعه است و مؤلفان این کتاب‌ها روایات آن‌ها را از جوامع اولیه شیعه با اسانیدصحیح و قطعی جمع کرده‌اند که در قرن دوم و سوم هجری نوشته شده‌اند، مانند:

1. الجامع نوشته احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی (متوفای 221).

2. المحاسن، نوشته احمد بن محمد بن خالد برقی (متوفای 272)

3. نوادرالحکمه، نوشته محمدبن احمدبن عمران اشعری (متوفای 293).

از این گذشته، 400 رساله که اصل نامیده می‌شده، به وسیله شاگردان امام باقر و امامصادق و امام کاظم علیهم السلام نوشته شده که از مدارک دست اول جوامع حدیثی در شیعه است.

بنابراین، کتاب‌هایی که او نام برده، هر چند جزو کتب معتبر هستند، ولی اساس آن‌ها را کتاب‌های پیشین تشکیل می‌دهد و کتاب‌هایی که او نام برده، در مقابل این کتاب‌ها، مانند جامع الأصول ابن اثیر جزری یا کنزالعمال متقی هندی در برابر کتاب‌هایی، مانندصحاح شش گانه در جهان اهل سنّت است که در حقیقت کتاب‌های متأخر نوعی دسته بندی و گردآوری جدید از کتاب‌های پیشین است. «¹»