بایک مرتبه مراجعه به کتاب‌های عقیدتیِ شیعه، تفاوت این دو گروه به‌خوبی معلوم می‌شود. شیعه معتقد است که نبوت با پیامبرصلی الله علیه و آله ختم شده و بر احدی پس از وی وحی نازل نمی‌شود و دیگر پیامبری تا روز رستاخیز نخواهد آمد، ولی این مانع از آن نیست که افراد پاکدامنی در دامان پیامبر تربیت شوند و مورد لطف الهی قرار گیرند که کلیه وظایف پیامبر را در رهبری امت، به جز تلقی وحی، برعهده گیرند. و این مطلب از حدیث پیامبرصلی الله علیه و آله که مسلم آن را درصحیح خود نقل کرده، گرفته شده است:

«أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَی إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِیَّ بَعْدِی» «¹»

به دست می‌آید.

گردآورنده پرسش‌ها تصور کرده است اگر فردی معصوم از گناه باشد، حتماً باید پیامبر باشد. او نمی‌داند که مریم معصوم از گناه بود ولی پیامبر نبود و تصور کرده که اگر فردی از غیب خبر داد، باید پیامبر باشد، در حالی که مصاحب موسی کارهای خارق العاده انجام داد و آگاهی از غیب نیز داشت؛ ولی پیامبر نبود.

یوسف که هنوز به مقام نبوت نرسیده بود، در زندان از سرنوشت دو زندانی خبر داد! «²»