حجت‌الاسلام و المسلمين «غلامرضا فياضی»، استاد فلسفه اسلامی حوزه علميه قم و عضو هيئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره)، در گفت‌وگو با سرويس انديشه خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، در مورد شخصيت علمی آيت‌الله‌العظمی سبحانی، ضمن بيان مطلب فوق گفت: بنده در درس «كفايةالاصول» آيت‌الله‌العظمی سبحانی شركت می‌كردم و به علت اينكه بسيار دقيق مطالب را تقرير و از عبارت هم مطالب را به طور دقيق استخراج می‌كردند و ادبيات عربشان بسيار دقيق بود، بنده شيفته ايشان شدم و البته اينكه حضرت استاد تعهد بسيار بالايی به احكام دينی دارند به نحوی كه واجب و مستحب را به نحو دقيق سعی می‌كنند رعايت كنند، مزيد بر علت شد.

وی در مورد مهم‌ترين رفتار اخلاقی ايشان اظهار كرد: تربيت شاگرد، در شيوه تربيتی آيت‌الله‌العظمی سبحانی يك اصل است، چرا كه سعی‌شان بر اين است كه شاگرد را به صورت يك محقق قوی تربيت كنند، فلذا شيوه تدريس ايشان بدين گونه است كه در كلاس مطالب را از شاگردان می‌پرسند و خواستار جواب دقيق هم هستند و برای تشويق شاگردان برای پاسخ بهتر جايزه تعيين می‌كنند و احساس كنند كسانی دارای استعداد پيشرفت در تحقيق علوم اسلامی هستند، حتی در بيرون از درس هم آنان را تشويق و مورد توجه قرار می‌دهند.

فياضی در مورد روحيه پاسخ‌گويی به شبهات آيت‌الله‌العظمی سبحانی افزود: در هر حقيقت سعی استاد سبحانی در اين است كه اموری كه بر عهده ايشان است را انجام دهند و كار ندارند به اينكه اين كار از عهده شاگردانشان هم بر می‌آی. همين كه متوجه شوند شبهه‌ای روی زمين مانده و كسی پاسخ‌ نداده است، سريع اين كار را انجام می‌دهند ولو اينكه اين پاسخ‌گويی در شأن ايشان نباشد، فی‌الواقع آيت‌الله سبحانی خود را در مقابل حضرت ولی‌عصر(عج) و خداوند متعال مسئول می‌دانند.

اين استاد فلسفه اسلامی حوزه علميه قم در مورد رابطه آيت‌الله‌العظمی سبحانی با شاگردانشان خاطرنشان كرد: خودمانی بودن آيت‌الله سبحانی با شاگردانشان و اينكه به راحتی می‌توان با ايشان رابطه برقرار كرد، رفتاری است كه ايشان را از ديگر اساتيد متمايز می‌كند، ايشان مثل برادر با شاگردان خود برخورد می‌كنند و پيرو الگوی خود پيامبر(ص) هستند؛ يعنی كه بسيار خاكی هستند به نحوی كه كسی بين ايشان و ديگری فرقی نمی‌بيند.

فياضی در پايان گفت‌وگوی خود در پاسخ به اين سؤال كه چه كتابی از ميان آثار استاد سبحانی برای شما جذاب است؟، اظهار كرد: برای من كتاب «تهذيب‌الاصول» ايشان كه تقرير درس‌های اصول امام خمينی(ره) است، كه بخشی از آن مربوط به «طلب و اراده» است و بحثی فلسفی است، برای من جذابيت داشته و دارد و به نظر بنده ايشان از ميان اساتيدشان از امام خمينی(ره) بيشترين تأثير را پذيرفته‌اند.