معظم له در هشتمین روز از ماه مبارک رمضان در جلسه تفسیری خود در مدرسه حجتیه قم، به سختی‌های جنگ بدر اشاره کرد و با بیان این که این مجاهدت‌ها بود که اسلام را در جزیرة العرب سربلند کرد، گفت: در آن جنگ گرسنگی به قدری بر اصحاب فشار می‌آورد که سنگ بر شکم می‌بستند تا کمتر احساس گرسنگی کنند.

ايشان ادامه داد: شیخ عباس قمی(ره) در منتهی الآمال می نویسد در جنگ تبوک پیامبر اکرم(ص) 30 هزار نفر را سازماندهی و منظم کرد و غذای آنها جو و روغن‌های گداخته بود.

حضرت آیت‌الله سبحانی بر ضرورت علم آموزی مسلمانان تأکید کرد و ابراز داشت:‌اگر امروز غربی ها بر جهان حکومت می کنند به خاطر توجه آنها به علم است و می‌توانند با بی منطقی اهداف خود را در میان مردم جهان اعمال کند.

مسلمانان اگر عالم شوند می توانند بر جهان حکومت کنند

وی افزود: اگر مسلمانان عالم شدند می‌توانند بر جهان حکومت کنند و گرنه با جهالت و گمراهی باید همیشه دست نیاز به سوی کشورهای بیگانه دراز کنیم و زیر سلطه آنها باشیم.

معظم له دشمنی ابرقدرت‌ها با ایران را به خاطر استقلال خواهی و علم اندوزی عنوان و بر لزوم ایستادگی بر این ارزش‌ها تأکید کرد و گفت: تحریم‌ها برای منزوی کردن و عدم پیشرفت ایران طراحی شده است، اگر ملت ایران از خواسته‌های به حق خود کوتاه نیاید تمام تحریم‌ها و فشارهای دشمنان از بین خواهد رفت.

حضرت آیت‌الله سبحانی با اشاره به آیات پایانی سوره انشراح، کار و جدیت در اسلام را یاد‌آور شد و ابراز کرد: خداوند به پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید؛ اگر از کاری فارغ شدی خود را به فعالیت دیگری مشغول کن و در این راه زحمت بکش.

وی با اشاره به روایاتی، یکی از معانی آیه «فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ» را انتصاب حضرت علی(ع) به خلافت و ولایت از سوی پیامبر اکرم(ص) دانست و اظهار کرد: این آیه کلی و درارای مصادیق فراوانی است و یکی از مصادیق آن می تواند بر نصب حضرت علی(ع) به ولایت منطبق شود.

ايشان با بیان این که وهابی‌ها با استفاده از آیه آخر سوره انشراح لزوم درخواست و استعانت از پیامبر(ص) را انکار می‌کنند، گفت: پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) واسطه و سبب رسیدن بندگان به سوی پروردگار هستند و شواهد فراوانی در تاریخ وجود دارد که گناهکاران به خانه ایشان می‌رفتند تا برای آنها از درگاه خداوند طلب آمرزش کند.

حضرت‌آیت‌الله سبحانی ادامه داد: توجه به خدا منافاتی با توجه به ائمه اطهار(ع) ندارد و تمسک به اسباب تمسک به خداوند است، خداوند برای ایشان طریقیت قائل است نه موضوعیت، ائمه سبب در افاضه فیض و در عالم تشریع دارای سببیت هستند.