فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی تصاویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان
شیعه همواره یاور دشمنان اسلام؛ مانند یهودیان، نصاری و مشرکان بوده‌اند. آن‌ها با مغول‌ها همکاری کردند و بغداد سقوط کرد و به نصاری (مسیحیان) یاری دادند و قدس از دست مسلمانان گرفته شد. آیا مسلمان واقعی چنین کاری می‌کند. آیا قرآن از دوستی یهود و نصاری نهی نکر
شیعه همواره یاور دشمنان اسلام؛ مانند یهودیان، نصاری و مشرکان بوده‌اند. آن‌ها با مغول‌ها همکاری کردند و بغداد سقوط کرد و به نصاری (مسیحیان) یاری دادند و قدس از دست مسلمانان گرفته شد. آیا مسلمان واقعی چنین کاری می‌کند. آیا قرآن از دوستی یهود و نصاری نهی نکرده و آیا علی و فرزندانش چنین کردند؟!

پاسخ
شیعه، پیرو آن امامی است که ریشه یهود را در شبه جزیره عربستان کند و باب خیبر را به امر الهی از جای در آورد و قلعه را گشود و شکست قطعی یهود را در تاریخ رقم زد.
هیچ‌گاه شیعه با یهود و نصاری همراه نبوده است. پیش‌تر گفتیم که دولت‌های شیعی، مرزبانان کشور پهناور اسلامی بودند و این مرز و بوم را از هجوم دشمنان خارجی؛ مانند یهود و نصاری حفظ می‌کردند. امّا این‌که شیعه سبب سقوط بغداد شده باشد، حاکی از بی اطلاعی از تاریخ و یا لاابالیگری در ادعا و ناداوری است. در اینجا به یک قطعه تاریخی، که حاکی از پایه درایت خلافت عباسی است! اکتفا می‌کنیم:
دقت در این نقطه تاریخی، که خوشبختانه آن را ابن کثیر، شاگرد ابن
تیمیه نقل کرده، می‌تواند درس آموز باشد. «1»

دشمن بر دروازه و خلیفه مشغول ...

ابن کثیر می‌نویسد:
«سربازان مهاجم مغول دارالخلافه بغداد را محاصره کردند و پیوسته با پرتاب تیر، ساکنان آن را هدف قرار می‌دادند، حتی تیری به یکی از کنیزان خلیفه، که مشغول رقص در برابر وی بود، اصابت کرد و او را کشت. این کنیز بسیار مورد علاقه خلیفه بود. وقتی کنیز درگذشت، خلیفه سخت ناراحت شد، و فریاد کشید ...» «2»
کشوری که زمامدار آن در سخت‌ترین لحظات، از دشمن غفلت بورزد و خود را با رقص کنیزی مشغول کند! جز سقوط سرنوشتی نخواهد داشت و منظور از این‌که سقوط خلافت عباسی یک سنت الهی بوده، این است که عوامل سقوط آن به دست خود افراد فراهم شده بود.
مطالعه تاریخ مسلمانان در قرون پیش از تسلّط مغول، نشان می‌دهد که پیوسته ترک‌تازی و غلبه امیری بر امیر دیگر، کشور را فرا گرفته بود؛ گویی امیران کشور و فرمانروایان تحت امر خلیفه، هدفی نداشتند جز این که مناصب و پست‌های کشور را از دست یکدیگر بربایند، بی‌آن‌که به فکر دشمن خارجی باشند، که یکی پس از دیگری در کمین اسلام نشسته بودند. فراموش نکنید که مفتی سلفی «عبدالعزیز بن باز» منادیصلح با اسرائیل بود. اوصلح با اسرائیل را بسانصلح پیامبر با قریش در حدیبیه می‌دانست؛ در حالی که پیامبر با مردم مکه از سر قدرت و عزّتصلح کرد، نه از سر ضعف و ذلّت و فرمود: به خدا سوگند اگر آنان ازصلح دریغ ورزند با آنان می‌جنگیم وصفوفشان را درهم می‌ریزیم. «3» اکنون می‌پرسم: همان کشورهای به اصطلاح اسلامی که شما سنگ آن‌ها را به سینه می‌زنید، روابط بسیار نزدیک باصهیونیستها ندارند؟ و در طول 60 سال گذشته، چه گام مهمی در راه جلوگیری از جنایت‌های اسرائیل و تجاوزات آن به کشورهای مسلمان اهل سنت برداشته‌اند؟
در اشغال افغانستان و عراق چه کسانی با متجاوزان همکاری کردند و پایگاه‌های هوایی خود را در اختیار بمب افکن‌های ویرانگر آن‌ها گذاشتند.
آیا در تاریخ مبارزه باصهیونیسم جز شیعه کسی توانست داغ شکست را بر پیشانی متجاوزان اسرائیلی بنشاند؟ آیا جز امام خمینی قدس سره کسی این نظریه را مطرح کرد که اسرائیل یک غدّه سرطانی است و باید از میان برود؟
و آیا جز او کسی جرأت داشت فتوای اعدام سلمان رشدی مرتد راصادر کند؟!
بزرگترین مفتی سلفی، بن باز، منادیصلح با اسرائیل بود و فتوای او در این مورد منتشر شد و اما در مورد نویسنده مرتد کتاب آیات شیطانی مهر سکوت بر لب نهاد و دم بر نیاورد!
آری، مفتیان شما- که هم اکنون در قید حیات‌اند- حتی اعلام کرده‌اند: دعا کردن برای پیروزی رزمندگان شیعه حزب اللَّه بر ضدّ اسرائیل متجاوز جایز نیست!
چشم باز و گوش باز و این عمی حیرتم از چشم بندیّ خدا!«4»

1- علاقه‌مندان به شناخت علل سقوط بغداد به کتاب« راهنمای حقیقت»، ص 63 تا 72 و« سقوط العباسیین» مراجعه فرمایند. متأسفانه کتاب اخیر به خاطر پرده برداری از یک رشته حقایق، در عربستان سوزانده شد و اجازه نشر پیدا نکرد.
2- البدایة والنهایة، ابن کثیر، ج 13، ص 200 به بعد.
3- صحیح بخاری کتاب شهادات، باب ما یحرز من الشروط فی الإسلام، ج 3، ص 253- 255؛ مسند احمد، ج 31، ص 243، حدیث 18928
4. پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 246