فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی تصاویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان
وقتی پیامبر خداصلی الله علیه و آله از مکه مهاجرت کرد، ابوبکر را همراه خود برد و او را از خطر نجات داد و از سوی دیگر علی را در معرض خطر قرار داد. اکنون پرسش این‌است که کدام یک از آن دو سزاوارتر است که خاری به پایش نخلد و در معرض مرگ قرار نگیرد؟ اگر بگویید
وقتی پیامبر خداصلی الله علیه و آله از مکه مهاجرت کرد، ابوبکر را همراه خود برد و او را از خطر نجات داد و از سوی دیگر علی را در معرض خطر قرار داد. اکنون پرسش این‌است که کدام یک از آن دو سزاوارتر است که خاری به پایش نخلد و در معرض مرگ قرار نگیرد؟ اگر بگویید علی می‌دانست که کشته نمی‌شود، پس او را در معرض خطر قرار نداد، در اینصورت خوابیدن در بستر پیامبر برای او فضیلت نیست؟!

پاسخ
حضرت رسولصلی الله علیه و آله به هنگام هجرت، یاران خود را دو گروه نکرد؛ گروهی را به همراه خود ببرد تا خاری به پایشان نخلد و گروه دیگر را رها کند، تا زیر ضربات دشمن جان سپارند.
خوابیدن در جایگاه پیامبرصلی الله علیه و آله و جان نثاری در راه هدف، شأن مردان بزرگ است که بقای دین و دعوت الهی را بر همه چیز ترجیح می‌دهند و در آن موقعیت جز علی علیه السلام کسی این بار امانت را به دوش نمی‌کشید و لذا او را در جایگاه خود قرار داد تا دشمن تصوّر کند پیامبر خانه را ترک نکرده است و در شأن چنین جان نثاری این آیه فرود آمد که:
... وَمِنْ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ
بِالْعِبَادِ. «1» و «2»
«برخی از مردم کسانی هستند که جان خود را با خدا معامله می‌کنند و در پی خشنودی او هستند و خدا به بندگان خویش مهربان است.»
بنابراین، بسیار دور از انسانیت و عقل است که چنین عمل عظیمی را، که در تاریخ کم نظیر است، نشانه بی ارزشی جان علی علیه السلام در نظر پیامبرصلی الله علیه و آله تفسیر کنیم.
و امّا این‌که علی علیه السلام می‌دانست که کشته نمی‌شود، سخنی است بی‌پایه، آنچه که در تاریخصحیح آمده، به شکل دیگری است و آن این‌که، پس از سپری شدن شب هجرت، علی همراه «هند بن أبی هاله» فرزند خدیجه و ربیب پیامبرصلی الله علیه و آله دو شب، آن‌هم در نیمه‌های شب، به حضور رسول‌اللَّه شرفیاب شدند. در یکی از شب‌ها پیامبرصلی الله علیه و آله به علی علیه السلام فرمود: «إِنَّهُمْ لَنْ یَصِلُوا مِنَ الآْنِ إِلَیْکَ بِأَمْرٍ تَکْرَهُهُ»؛ «3»
یعنی اکنون دیگر نمی‌توانند به تو آسیبی برسانند. پیامبرصلی الله علیه و آله، این اطمینان خاطر را در شب دوم یا سوم به علی علیه السلام داد، نه در شب اول. «4» اتفاقاً، تاکتیک مبارزه، چنین اقتضا می‌کند که افراد ضعیف را در عقب نشینی‌ها و مهاجرت‌ها با خود ببرند و افراد قوی را درصفوف نخستین پیکار با دشمن برجای گذارند تا بتوانند با مقاومت خود، سپر امنیتی را برای عقب‌نشینی کنندگان و مهاجران فراهم سازند و پیامبرصلی الله علیه و آله نیز چنین کرد.«5»

1- . بقره: 207
2- اسد الغابة، ج 4، ص 25؛ مستدرک حاکم، ج 3، ص 133؛ مسند احمد، ج 1، ص 330
3- این جمله را ابن هشام و طبری و ابن اثیر نقل کرده 3 اند.
4- فروغ ابدیت، ج 1، صص 428- 429
5. پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 108