welcome to official website of Grand Ayatollah Sobhani
فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی گالری تصویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان
اگر معاویه انسان بدی بود، چرا حسن بن علی علیهما السلام با اوصلح کرد؟
اگر معاویه انسان بدی بود، چرا حسن بن علی علیهما السلام با اوصلح کرد؟

پاسخ
این پرسش، همان پرسش هشتم و تکرار آن است و نیازی به پاسخ جداگانه ندارد، ولی در این‌جا دو نکته را می‌افزاییم:
1. معاویة بن أبی سفیان، نخستین فردی است که سبّ و دشنام بهصحابه را رسمیت داد و آشکارا خلیفه وقت و امامِ برگزیده را لعن می‌کرد. حتی وقتی شنید، سعد بن ابی وقاص، علی علیه السلام را لعن نمی‌کند، از او پرسید: «مَا لَکَ لَا تَسُبّ عَلِیّاً؟»؛ «چرا علی علیه السلام را دشنام نمی‌دهی؟» او در پاسخ گفت: علی سه فضیلت دارد که هیچ یک از مسلمانان آن را ندارند و من آرزو می‌کنم یکی ازآن‌ها را داشتم‌که برای مردم بهتر ازهمه ثروت‌ها بود.
آنگاه سه فضیلت را می‌شمارد که اجمال آن چنین است:
الف) در یکی از غزوات، پیامبرصلی الله علیه و آله علی را همراه خود نبرد و او را جانشین خود در مدینه ساخت. علی علیه السلام به پیامبرصلی الله علیه و آله گفت: مرا نزد زنان و کودکان جا گذاشتی؟! پیامبر فرمود: آیا راضی نیستی که برای من مانند هارون برای موسی باشی، جز این که پس از من پیامبری نیست؟
ب) در روز نبرد خیبر فرمود: پرچم را به دست کسی می‌دهم که خدا و رسول را دوست دارد و نیز خدا و رسولش او را دوست می‌دارند.
گردن‌ها کشیده شد و هر فردی آرزو می‌کرد که همان فرد باشد، که پیامبر او را ستود و ناگهان فرمود: بگویید علی بیاید. علی علیه السلام آمد، در حالی که از درد چشم می‌نالید. پیامبر با آب دهان، چشم او را متبرّک ساخت و بهبود بخشید و پرچم را به او داد و او آن قلعه را فتح کرد.
ج) وقتی آیه مباهله نازل گردید و قرار شد که طرفین زنان و کودکان و افراد بسیار نزدیک خود را برای مباهله فرا بخوانند، پیامبرصلی الله علیه و آله علی و دخت گرامی‌اش فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام را فرا خواند و گفت: «اللّهمّ هَؤلَاءِ أَهْلِی ...». «1»
اکنون می‌پرسیم: کسی که چنین فرد برجسته‌ای را دشنام می‌دهد و واعظان درباری را وا می‌دارد که به وی دشنام دهند، فردی مسلمان است؟
خوب است در این باره، از زبان نویسنده تفسیر «المنار» بشنوید که می‌نویسد:
«در شهر استانبول مجلسی برپا شد و یکی از بزرگان کشور آلمان، در حالی که یکی از شرفای مکه نیز آنجا بود، چنین گفت: بر ما مردم اروپا لازم است مجسمه طلایی معاویة بن ابی سفیان را در بزرگترین میدان‌های برلین نصب کنیم!
حاضران گفتند: چرا؟ گفت: به خاطر آن که او نظام حکومت اسلامی را که بر اساس دموکراسی بود، به نظام سلطنتی موروثی برگرداند و اگر چنین نبود، اسلام جهان را می‌گرفت و مردم آلمان و تمام ملل اروپایی پیروان دین اسلام می‌شدند.» «2» استاد بخاری؛ یعنی اسحاق بن راهویه می‌گوید: یک حدیثصحیح درباره معاویه نمی‌شناسد. بخاری با ظرافتی خاص از معاویه سخن به میان آورده و به جای «باب فضایل معاویه»، «باب ذکر معاویه» گفته است.
به تعبیر احمد بن حنبل «دشمنان علی چون هیچ عیبی در او ندیدند به سمت فضیلت سازی برای دشمن وی؛ یعنی معاویه رفتند و الّا هیچ فضیلتی در او نیست.» «3»«4»

1- صحیح مسلم، کتاب فضائل الصحابه، باب فضائل علی، حدیث 2404
2- المنار، ج 11، ص 260
3- فتح الباری، کتاب فضائل الصحابة، باب ذکر معاویه.
4. پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 95